با دوستی نشسته‌ایم «تخته» بازی می‌کنیم. سامان نقشه‌ی هر حرکت‌اش را با فکر و صرفِ زمان پیش می‌برد. من مشتری دائمی این بازی نیستم و از آخرین باری که پای‌اش نشستم، دوسه‌ماهی می‌گذرد؛ یعنی در وضعیتِ تبعیتِ رفتاری قرار دارم. هرچه جلوتر می‌رویم، ضرب‌آهنگِ تقابلِ ما دو طرفِ بازی، شدیدتر می‌شود و در مقایسه با […]

خواندن نوشته